Kultura Abierta

Herritarrengan oinarritutako eta herritarrentzako kultura bat

Azken urteotan herri administrazioko maila guztietatik ahalegin garrantzitsua egin da kulturaren alorra eskuragarriago jartzeko. Hainbat eremutan inbertitu da, adibidez, ekipamenduetan, kultura industrien sustapenean, programazioan, eta sorkuntzan, baina esparru guztietan ez da berdin inbertitu eta ez dira beti inbertsio egokiak egin. Gainera, oraindik lurraldeen arteko desberdintasun eta gabezia garrantzitsuak daude, eta beharrezkoa da horiek zuzentzea.

Horretarako, ezinbestekoa da kultura-administrazio garden eta demokratiko bat izatea, egindako okerrak zuzentzea eta modu eraginkorrean lan egitea kultura demokratizatu eta aberasteko. Hau da: eskuragarri egotea bermatzea eta eskaintza hobetzea eta sormen askatasuna zaintzea.

Kulturaren alorrera sartzeko aukera berdintasuna, herritarrek kultura sortzen parte hartzea, kulturaz gozatzea eta ekoizpen propioaren eta ondare unibertsalaren zabalkundearen arteko oreka funtsezko baloreak dira kulturaren kontzepzio demokratiko bat izateko.

Kulturak herritar guztien zerbitzura egon behar du eta erabilgarria izan behar du herritarrak eta kultura-sortzaileen arteko harremanak estutzeko, bereziki, geure lurraldeko sortzaile eta eragile kulturalei dagokienez. Kontraesankorra da ekipamenduak areagotzeak Euskal Herriko kultura industriak sendotzea ez eragitea eta kultura produktu sortzaile eta ekoizle askok beren talentua azaltzeko beste nonbaitera joan behar izatea.

Herri administrazioen erantzukizuna da herritarren eskaerei erantzutea, horiek sustatzea eta horrela, lurraldean kultura dentsitatea sortzea, herritarren ekimenen kopurua ahal beste areagotzea sustatzea, ahal beste proiektutan elkarlanean aritzea, lurralde sareak finkatzea, kultura ekipamenduak edukiz betetzea eta alde batean uzten diren errealitateak kontuan hartzea.

Hala ere, kulturak ezin du herritarren sektorerik antolatuenenen eta aktiboki esku hartzeko joera gehien dutenen eskaerak asetzera mugatu. Horrez gain, beharrezkoa da pentsamendu joera guztiez elikatzea eta finkatuta dagoen kultura onartzen ez duten edo oztopo fisiko nahiz psikologiko jakin batzuen ondorioz, kulturaren alorretik baztertuta daudela sentitzen duten pertsonak hurbiltzea lortzen saiatzea.

Helburu hori lortzeko, ezinbestekoa da lan artistikoa eta kulturaren alorreko produktua hartzaileengana hurbiltzeko hezkuntza politikak garatzea. Gizartea eta kulturaren alorreko bizitzan parte hartzea ez da kontsumora mugatzen, dauden baliabideak aktiboki bereganatzea, horien bitartez bizimoduak eta ohiturak eraldatzea, beren gizartearekin eta beren garaiarekin konprometitutako herritarrei protagonismoa ematea eta nagusitzen diren konformismoak zalantzan jartzea da.

Dokumentuak: hiritartasun

Iruzkinak

M@k, el Buscaimposibles(e)k idatzi zuen Abendua 25, 2008 11:11

Estando de acuerdo en lo de que "La participación en la vida socio-cultural no es mero consumo, sino apropiación activa de los recursos existentes para crear", creo también que cada vez tendrá menos sentido la diferenciación entre "creadores" y "consumidores/participantes" de la cultura, ya que las posibilidades creativas se han expandido con lo digital, por lo que aquella educación no debería ir únicamente en pos del conocimiento de los artistas, las obras, los movimientos, etc., sino también en pos de la capacitación personal para crear y autodifundir las propias obras. Después de todo, ¿alguien tiene un concepto claro de quién es y quién no es artista?

Txema Oleaga(e)k idatzi zuen Abendua 26, 2008 16:00

Entendiendo lo que dice Mac, a mí me parece que, independientemente de la mayor o menor capacidad de crear que pueda existir hoy día como consecuencia de la red, lo cierto es que, en cada época ha existido una clara diferencia entre el creador y el consumidor de arte. Y, por ello, ahora no debemos descartar que existe esa diferencia, si se quiere con una dimensión diferente del arte. En cualquier caso y respondiendo directamente a la pregunta, yo definiría artista como aquel que es capaz de crear emociones y sensaciones con su obra.

Manoli(e)k idatzi zuen Abendua 26, 2008 16:31

Además de crear dichas emociones y sensaciones con su obra, como dice Txema, en cada momento de su creacion, incluso antes, tiene que sentirlas él mismo.Creo que el artista crea porque siente y a partir del sentimiento crea; es dificil crear sin implicarse emocionalmente y si se pudiera sería un arte frío y sin alma

thooby(e)k idatzi zuen Abendua 26, 2008 23:20

Txema dice "en cada época ha existido una clara diferencia entre el creador y el consumidor de arte" No está claro, casi todos los creadores han sido también consumidores eso en primer lugar. Por otra parte si la definición de artista es "aquel que es capaz de crear emociones y sensaciones con su obra" pues parece que lo de ser artista no está lejano. Simplemente cualquier relación sexual con un "mínimo arte" produce esto.

Yo creo que lo que dice M@k es muy interesante. No debemos de confundir artista con "artista profesional" entendiendo por esto último alguien que se gana o pretende ganarse la vida con ello. Creo como M@k que las llamadas nuevas tecnologías abren nuevas posibilidades a la creación de arte por parte de lo que se han caraterizado fundamentalmente como "consumidores". De modo que una política cultural debe de tener muy en cuenta las necesidades de lo que sin ánimo peyorativo podemos calificar como artistas "aficionados", gentes que sin mayores pretensiones pretenden expresarse con resultado por supuesto diverso.

Asociación Cultura Abierta - Kultura Irekia